محراب ابرو

بــالا بلنـــد عشــــوه‌گــر نقش بـــــاز مــن
کـــوتــــاه کرد
قصــه زهـد دراز من

دیدی دلا که آخر پیــری و زهـــد و علــم
با من چه
کرد دیدة معشـــوقـه باز من

می‌ترسم از خــــرابی ایمــان که می‌بـــــرد

محراب ابروی تو حضـــور نمــاز من

گفتم به دلــــق زرق بپــوشم نشــــان
عشق
غماز بود اشک و عیان کــرد راز من

مست است یار و یـــاد حــریفـان
نمی‌کند
ذکرش به خیر ساقی مسکین نواز من

یارب کی آن صبا بــوزد کــز
نسیــــم آن
گردد شمامة کــرمش کــارســاز من

نقشی بر آب می‌زنم از دیده
حـــالیــــــــا
تا کی شود قرین حقیقت مجـــاز من

بر خود چو شمع خنده

/ 0 نظر / 21 بازدید